جمال رضايى
696
بيرجندنامه ( فارسى )
بَابا مُره خُرمايِا دا baba more xormaye da * : بابا مرا خرمايى داد خُرما ره وَ مُلّا دادُم xorma re va molla dadom * : خرما را به ملّا دادم مُلّا مُره كِتابِا دا molla more ketabe da * : ملّا مرا كتابى داد كِتاب ره وَ خُدا دادم ketab re va xoda dadom * : كتاب را به خدا دادم خُدا مُرادِ مُر بِدا xoda morade mor beda * : خدا مراد مرا بداد دِاكِ دَبارِ مُر بِدا deke dabare mor beda * : ديگ سرِ بار مرا بداد . « 1 » * * * رَفتُم بِ سينِ سَارا رفتُم بِ سينِ سَارا raftom be sine sara * : رفتم به سوى صحرا ديدُم سِوارِا تَانا didom sevare tana * : ديدم سوارى تنها گُفتُم سِوارِ كيستى goftom sevare kisti * : گفتم سوار كيستى گُفتا سِوارِ مُستَفا gofta sevare mostafa * : گفتا سوار مصطفى گُفتُم چِ دَارى دَ بِقَل goftom cedari da beqal * : گفتم چه دارى در بغل گُفتا كِتابِا پُر قَزَل gofta ketabe por qazal * : گفتا كتابى پر غزل گُفتُم بُخُا تا بِشنَوُم goftom boxo ta besnavom * : گفتم بخوان تا بشنوم گُفتا چِ خُانُم اى پِدَر gofta ce xonom ey pedar * : گفتا چه بخوانم اى پدر ااسِمُا اارَاسته asemo araste * : آسمان آراسته [ است ] مُامِنُا وَرخَاسته momeno var xaste * : مؤمنان برخاسته [ اند ] مِزَنُم تَبلِ اراق mezanom table eraq * : مىزنم طبل عراق مِرَوُم پيشِ خُدا meravom pise xoda * : مىروم پيش خدا اى خُداىِ خُشنُام ey xodaye xos nom * : اى خداى خوشنام با هِزارُ يَگ نُام ba hezaro yag nom * : با هزار و يك نام ما هَمه بَندِىِ تُ ma hame bandeye to * : ما همه بندهء تو بَندِىِ دَرمُندِىِ تُ bandeye darmondeye to * : بندهء درماندهء تو دَس دَر هَلقِىِ تُ das dar halqeye to * : دست در حلقهء تو
--> ( 1 ) . اين " ترانه " از لحاظ تعداد لختها با روايت دكتر شكورزاده برابر و همانند است ولى در برخى واژهها و يا تلفّظ برخى از آنها با آن متفاوت مىباشد . نك : شكورزاده . " عقايد و رسوم مردم خراسان " . صص 429 - 428 .